Ev Kızından İtiraflar…

Evet, ev kızı olucam ben kardeşim. Aaa! Çalışmayacağım işte var mı diyeceğiniz?

Hindistan’dan döndüğümden beri her gördüğüm bana bunu soruyor “Şimdi ne iş yapacaksın?” Sadece onlar değil ki en beteri ben de kendime bunu soruyorum.

“Unutma Gökçe” demiştim Hindistan’dayken. Unutma, bu bir oyun. Kapılma sisteme. Ama öyle güçlü ki! Her yanımız aynı mesajlarla çevrili. Başarılı ol! Zengin ol! Güçlü ol! Saygı Kazan! ve tabi ki Tüket Tüket Tüket! Aman elindekilerle sakın mutlu olma! Var ya, hepimiz bir gün boyunca olduğumuz kişi ve sahip olduklarımız için şükretsek, tüm ekonomik sistem çöker. Daha harika olmamız gerekmediğini anlasak da tüm kusurlarıyla kendimizi sevsek o zaman kim ne satın alacak?

O basitliği hatırlamak, azdan zevk almak öyle zor ki. Ben bile düştüm bu tuzağa.

Hayatımı “çalışmak zorunda kalmama” resmine göre organize ettim, akıllıca adımlar attım geçmişte. Yani para kazanmak için sevmediğim bir işte çalışmak zorunda değilim. Hiçbir şey yapmak zorunda değilim. Hiçbir şey yapmak zorunda değilsiniz. Zaten şimdi size para kazanmak için ruhunuzu ofisinize teslim etmek zorunda değilsiniz desem kızarsınız, ama valla öyle!

Bugün sorduğum soruya en sevdiğim kartla cevap verdi Tarot: Joker, oyuncul bilge. Hayat sadece bir oyun ve biz de burada eğlenmek için varız desem??

Ak sakallı dede gelse dese ki “Hayatın anlamı öyle ulvi, topluma hizmet, yazıyı icat etmek filan değil, sadece keyifli vakit geçirmek, hayatın tadını çıkarmak, huzur bulmak” dese. Ne dersiniz? Ben de dahil herkes “Nası yani bu kadar mı?” der, bi şok yaşarız bence.

Niye bunları yazıyorum? Çünkü değerli olmak, toplumda yer edinmek ya da bilmem başka hangi sebeplerden, korkulardan, çalışmam gerektiğini düşünüyorum.

Kocaman kızım, evde mi oturucam canım??? En son aklımda çikolata kafe zincirleri kurmuş, Türkiye çapında bir holding sahibi olmuştum, o arada stres bile oldum. Ama ertesi sabah uyandığımda Antalya’ya taşınmış, ayaklarımı denize sokuyor, alçakgönüllü bir yaşam yaşıyordum.

Hangisi daha çekici? Her seçim bir yol. Ve Joker bana döndü dedi ki, “Boşveeer, sen nasıl mutlusun ona bak”

Bugün mutfakta, üstümde önlüğüm, arka planda soft bir müzik, çikolata karıştırırken üzerime sağdan sağdan bir huzur çöktü işte.

Bana ne, ev kızı olucam ben! Kendimden eğlenmek dışında hiçbir yüce şey beklemeyeceğim. Balkonda oturup güneşin tadını çıkarıcam.

Zaten olması gereken, olması gereken zamanda oluyor. Azıcık güvensek??

Yaşasın ev kızlığı!

This entry was published on 05/15/2012 at 5:14 pm and is filed under hayat. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: